အေရာင္ ကင္းမဲ့တဲ့ ငါ့ႏွလံုးသားကို
နင္ ေဆးေရာင္စံု ဆိုးေပးခဲ့တယ္။
အေျပာ ခ်ဳိခ်ဳိေလးေတြကို ႏွလံုးသားက
ျမတ္ႏိုး တြယ္တာတတ္လာမွ အလြမ္းေတြကို ေပးခဲ့တယ္။
အျပံဳးႏုႏုေလးေတြကို ႏွလံုးသားက
ၾဲကင္နာတတ္လာမွ နာက်င္မွဳေတြကို ေပးခဲ့တယ္။
မ်က္၀န္း နက္နက္ေလးေတြေၾကာင့္ ႏွလံုးသားက
သိပ္ခ်စ္တတ္လာမွ ရင္နာစရာေတြ ေပးခဲ့တယ္။
ထားခဲ့ေပမဲ့ ျမတ္ႏိုးဆဲပါ
နာက်င္ေပမဲ့ ၾကင္နာဆဲပါ ရင္နာေပမဲ့ ခ်စ္ေနဆဲပါ။
နင္သာ ၾကည့္တတ္မယ္ ဆိုရင္
အျပံဳး မ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာ
ေၾကကြဲေနတဲ့ မ်က္၀န္း တစ္စံု ရွိေနပါတယ္။
ဟန္နီ
Thursday, 22 July 2010
ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ေဝဒနာ
Categories
ကဗ်ာ
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment